Transların öncülük ettiği ilk kamusal eylemlerden 1993’te engellenen Onur Yürüyüşü’ne, baskı ve şiddet altında örgütlenen LGBTİ+ hareketinin sokakla kurduğu ilk temaslar.
Yıllara yayılan örgütlenme ve farklı mücadele alanlarında görünür olma deneyiminin ardından, LGBTİ+’ların kendi sözleri ve bayraklarıyla İstiklal Caddesi’ndeki ilk Onur Yürüyüşü.
Yaratıcı eylem biçimleriyle her yıl yeniden kurulan yürüyüşün, farklı şehirlerden katılımlarla büyüyerek binlerce kişiyi buluşturan bir kamusal alana dönüşmesi.
Lambdaistanbul’a yönelik kapatma davasına genişleyen dayanışmayla yanıt verilen ve transların özgül taleplerini sokağa taşıyan Trans Onur Yürüyüşü’nün doğduğu yıllar.
On binlere ulaşan yürüyüşün kampüslere ve farklı mücadele alanlarına yayıldığı, Gezi Direnişi’yle birlikte dayanışma ağlarının ve LGBTİ+ hareketinin kamusal görünürlüğünün güçlendiği dönem.
On binlerin katıldığı son müdahalesiz yürüyüşten ilk yasaklara uzanan süreçte, polis müdahalelerine karşı kitlesel yürüyüşten dağılma ve kısa süreli eylemlere yönelen yeni taktiklerin ortaya çıkışı.
OHAL’le birlikte istisna olmaktan çıkıp süreklilik kazanan yasaklara karşı sokakta farklı buluşma biçimlerinin ve hukuki mücadelenin birlikte sürdürüldüğü yıllar.
Pandeminin getirdiği kısıtlamaların polis ablukasıyla birleştiği, Onur Yürüyüşü’nün giderek daralan kamusal alanda yeni toplanma ve görünürlük biçimleri aradığı dönem.
Yüzlerce gözaltıyla baskının yeni bir eşiğe ulaştığı, “aile” söylemiyle güçlenen yasaklara karşı Onur Yürüyüşü’nün Taksim’den kentin farklı noktalarına yayılan yeni mekan taktikleri geliştirdiği yıllar.
